بَرَد
بَرَد بَرَد ُ بَرْدًا ، وبُرُودًا : هبطت حرارته. فهو باردٌ ، وبَرُود . و بَرَد حقُّه على فلان: لزم وثبت. ومنه قول عمر: ودِدْتُ أنه بَرَدَ لنا عملُنا . و بَرَد فلانٌ: فَتَر، يقال: جَدَّ في الأمر ثم بَرَدَ . و بَرَد مات. و بَرَد الأمرُ: سهُل. و بَرَد السيفُ: نبا. و بَرَد الشيءَ بَرْدًا : جعلهُ باردًا ، أو خلطه بالثلج. و بَرَد الخبزَ بالماءِ: بلَّله به. فهو مَبْرُود ، وبَرُود . و بَرَد الليلُ القومَ