خَرَبَ
خَرَبَ خَرَبَ ُ خَرْبًا : صَار لِصًّا. فهو خارب . والجمع : خُرَّابٌ . و خَرَبَ الشيءَ: ثَقبَهُ وشقَّهُ. ويقال: خَرَبَ دِينَهُ: أَفسدَهُ برِيبة أَو شَكٌّ. و خَرَبَ الشيءَ: عَطَّلَهُ عن أَن يُؤْتِيَ منفعتَه. و خَرَبَ فلانًا: ضرب خُرْبَتَهُ . و خَرَبَ الشَّيءَ، وبه: خَرْبًا ، وخَرَابةَ ، وخُرُوبًا : سَرقَه.