ـِ فَدًى، وفِدًى، وفِدَاء: استنقذه بمال أو غيره فخلَّصَه ممّا كان فيه. يقال: فداه بماله، وفَدَاه بنفسه. فهو فاد. ( ج ) فُدَاة والمستنقذ: مفديّ.( أفْدَى ): عظم بدنه. وـ صبيّه: رقّصه. وـ فلاناً أسيره: قبل منه فديته.( فَادَاه ) مُفَاداة، وفِدَاء: دفع فِدْيته. وـ قبل فديته وحرّره. وـ الأسرى عنده: حرّرَهم مقابل تحرير مثلهم من الأسرى عند عدوّه.( فَدّاه ) بنفسه: فَدَاه. وـ قال له: جعلت فداك.( افْتَدَى