خَشِمَ
خَشِمَ الإِنسانُ خَشِمَ خَشَمًا : أَصابه داء في أَنفه فأَفسده فصار لا يَشَمُّ. و خَشِمَ أَنتنت ريحُ خيشومه. و خَشِمَ الأَنفُ: تغيَّرَت رائحته من داءٍ فيه. و خَشِمَ اللحمُ وغيرُه: تغيَّرت رائحته. و خَشِمَ فلانٌ خَشَمًا ، وخُشُومًا : اتّسَع خيشومُه. و خَشِمَ خَشَمًا ، وخُشامًا : سقطت خياشيمه وانْسَدَّ مُتَنَفَّسُه. فهو أَخْشَمُ ، وهي خَشْمَاءُ . والجمع : خُشْمٌ .