جَحَظَتْ
جَحَظَتْ عينُه جَحَظَتْ َ جُحُوظًا : نَتأَت حَدَقَتُها وبرزت. فهي جاحظة ، وهو جاحظ . والجمع : جُحَظٌ . وفي حديث عائشة تصف أَباها: حديث شريف وأَنتم يومئذ جُحَّظٌ تنتظرون الغدوةَ //. و جَحَظَتْ إِليه عملَه جَحْظًا : نظر إِليه فأَراه ما فيه من سوء.