غَنِيَ
غَنِيَ فلانٌ غَنِيَ َ غِنًى، وغَنَاءً : كثر مالُه. فهو غانٍ، وغَنِيٌّ. و غَنِيَ عن الشيء: لم يَحتَجْ إِليه. و غَنِيَ المكانُ: عُمِر. و غَنِيَ بالمكان: أَقام فيه. و غَنِيَ القومُ في ديارهم: طال مُقامُهم فيها. ويقال: غَنِيتُ لك مِنِّي بالمودة والبِرِّ: أي بَقِيتُ. و غَنِيَ المرأَةُ بزوجها غِنًى، وغُنيانًا : استغنت به.