كَنَسَ
كَنَسَ الظَّبْيُ كَنَسَ ِ كَنْسًا : دخل في كِناسه . فهو كانِسٌ . والجمع : كُنَّسٌ ، وكُنُوسٌ . و كَنَسَ النُّجومُ كُنُوسًا : استمرَّت في مجاريها ثم انصرفت راجعة. فهي كانسةٌ . والجمع : كُنَّسٌ . والجَوارِي الكُنَّسُ . الكواكبُ السيارة، أو هي النجومُ كلها. و كَنَسَ المكانَ كَنَسَ كَنْسًا : كسَحَ القُمَامةَ عنه. ويقال: مرُّوا بهم فَكَنَسُوهم : استأْصَلوهم. و كَنَسَ في وجه فلان: استهزأ به. ويقال: